سيستم هاي تشخيص هويت2
براي آنکه با سيستم هاي تشخيص هويت بيشتر آشنا شويم ضروري است تا طرز کار آنها را بدانيم :
يک سيستم بيومتريک از يک پويشگر(Scanner) يا قرائت گر(Reader)، نرم افزار تبديل کننده اطلاعات به فرم ديجيتال و يک پايگاه داده که داده هاي بيومتريک را در خود ذخيره نموده و قابليت مقايسه آنها با يکديگر را دارد تشکيل شده است. هنگامي که يک داده ورودي از طريق يک پويشگر يا قرائتگر به نرم افزار داده مي شود تا آن را به اطلاعات ديجيتالي تبديل کند. نرم افزار با استفاده از الگوريتمهاي ويژه اي( که قابليت تکامل دارند) ويژگي هاي اصلي و اساسي آن را که مي تواند با ديگر داده هاي موجود تفاوت عمده ايجاد کند شناسايي نموده سپس نسبت به ضبط اين ويژگي ها اقدام مي نمايد.
عمده اين روشها با بهره گيري از مشخصه هاي يکتايي است که خداوند به بشر اعطا نموده است. يکتايي در نقش انگشت ها، الگوي تقسيم سياهرگها، دايره هاي رنگي عنبيه، الگوي رگهاي موجود در شبکيه و DNA تنها تعدادي از اين ويژگي ها هستند.
در حال حاضر شرکتهاي متعددي از سيستمهاي حساس به اثر انگشت براي کنترل ورود و خروج در محيط هاي مهم و با امنيت بالا استفاده مي کنند. قطعا در آينده هم تعداد اين مشخصه ها و سيستمهاي تشخيص هويت مبتني بر آنها بيشتر خواهد شد، هم سرعت و هم دقت آنها افزايش خواهد يافت. امروزه در دنيا بسياري از مشکلات امنيتي بواسطه عدم وجود اطلاعات کافي از افراد جامعه است. بي ترديد در آينده اي نه چندان دور با وقوع هر حادثه اي مي توان با سرعتي بالا عاملان يا قربانيان حادثه را شناسايي نمود.
روزنامه جام جم – هفته نامه کليک – شماره 63
