مهندسی نرم افزار-E-commerc -هوش مصنوعی

نمی دانم شما چقدر از نحوه زندگی مورچه ها اطلاع دارید ولی باید بدانید که مورچه ها در مسیرهای عبوری خود ماده شیمیایی بجا می گذارند که بوسیله این ماده مورچه ها هنگام پیدا کردن مواد غذایی  دیگر همنوعان خود را با خبر می سازند. مورچه هایی که مسیر منتهی به ماده غذایی را طی می کنند هم از خود ماده شیمیایی را بجا می گذارند. به این ترتیب هر مورچه ای مسیری را دنبال می کند که مورچه های بیشتری از آنجا عبور کرده باشند و این یعنی کوتاهترین مسیر تا غذا.

در دنیای الگوریتمها برای مسئله کوتاهترین مسیر راه حلهای زیادی ارائه شده که یکی از این راه حلهای به نسبت جدید همین الگوریتم کلونی مورچه ها است.

بزودی مطالب کاملی در این خصوص در وبلاگ قرار داده خواهد شد.

لطفا درباره کیفیت و کمیت مطالب نظر بدهید تا حیاط(واسه افرادی که متنو کامل می خونن ممنون) این وبلاگ ادامه داشته باشد

در دنیای امروز با توجه به نیازهای بشرو برای راحت تر، بهتر ونیز سریع تر انجام شدن کارها هر لحظه امکانات جدیدی به وجود می آید . آیا شما هم زانی در این فکر نبوده اید که کاش می توتنستید در عرض چند ثانیه و بدون حضور فیزیکی هر آنچه نیاز دارید را خریداری نمایید؟ اکنون این امکان برای شما فراهم شده است . کافیست شما به یک دستگاه کامپیوتر و اتصال به اینترنت مجهز باشید و اطلاعاتی کم و بیش از اینترنت در اختیار داشته باشید . از این لحظه به بعد شما با دنیایی دیگر مواجه خواهید بود ،  دنیای مجازی اینترنت . شما هم می توانید به راحتی و به روش های مختلف صاحب هر آنچه می خواهید شوید.اما اگر شما در ایران عزیزمان زندگی می کنید متاسفانه کاملا محدود هستید و به آن راحتی که گفته شد نمی توانید صاحب هر چیزی شوید. در این مقاله سعی شده است در باره ی تجارت الکترونیک ، انواع آن ،  مزایا و معایب آن ، نیازمندی های یک تجارت الکترونیک و امنیت در آن توضیحات مناسبی داده شود . امید است تا در آینده ای نه چندان دور توجه مسئولین به این مقوله بیشترشود  و امکانات لازم فراهم گردد . ان شاء الله

شما دوست عزیز می توانید ادامه مقاله درباره تجارت الکترونیک رو از آدرس زیر بدست بیارید :

یادتون باشه حتما در سایت http://www.sabalahij.com عضو باشید

مقاله درباره سیستم های خبره که یکی از مباحث هوش مصنوعی است.

هوش مصنوعي:

هوش مصنوعي روشي است در جهت هوشمند کردن کامپيوتر تا قادر باشد در هر لحظه تصميم گيري کرده و اقدام به بررسي يک مسئله نمايد. هوش مصنوعي، کامپيوتر را قادر به تفکر مي کند و روش آموختن انسان را تقليد مي نمايد. بنابراين اقدام به جذب اطلاعات جديد جهت بکارگيري مراحل بعدي مي پردازد.

مغز انسان به بخش هايي تقسيم شده است که هر بخش وظيفه خاص خود را جدا از بقيه انجام مي دهد. اختلال در کار يک بخش تاثيري در ديگر قسمت هاي مغز نخواهد گذاشت. در برنامه هاي هوش مصنوعي نيز اين مسئله رعايت      مي شود درحالي که در برنامه هاي غير هوش مصنوعي مثل C يا Pascal تغيير در برنامه روي ساير قسمت هاي برنامه و اطلاعات تاثير دارد.

مباحث کاربردي و مهم در تحقق يک سيستم هوش مصنوعي :

1- Expert Systems 

2-  Neural Network

3-     Genetic Algorithms

4-     Fuzzy Logic Systems

اصل مقاله درباره سیستمهای خبره را می توانید از آدرس زیر دانلود کنید

http://www.geocities.com/m_saffari2003/Expert.doc

بسياري از اوقات شما با شنيدن صداي يک نفر و بدون نياز به ديدن وي  مي توانيد او را شناسايي کنيد. هر فرد داراي صدايي است که تقريبا با هيچ کس ديگر مشابه نيست. دليل اين امر حفره هاي صوتي هر شخص و نحوه حرکت دادن دهان هنگام صحبت کردن است. بنابراين مي توان سيستمي طراحي کرد که شخص را با استفاده از صدايش تشخيص دهد. چنين سيستمي ممکن است از شما درخواست کند که چند کلمه يا عبارت خاص بيان کنيد تا در آينده از آن ها براي رمز عبور استفاده کند. يا اينکه يک نمونه نسبتا کامل از حرف زدن شما را دريافت کند تا بعدها بدون نياز به استفاده از کلمه اي خاص بتواند شما را شناسايي کند.

سيستم تشخيص صدا در حقيقت يک طيف نگاره(Spectrogram) صداست. طيف نگاره يک گراف است که فرکانسهاي مختلف صدا را در محور عمودي و زمان را در محور افقي نشان مي دهد. صداهاي مختلف گراف هاي متفاوتي را   مي سازند. طيف نگاره همچنين از رنگ ها يا درجات مختلف خاکستري براي نشان دادن کيفيت آکوستيکي صدا استفاده مي کند.

مزيتي که چنين سيستمي نسبت به سيستم هايي مانند تشخيص دست خط يا شکل دست و انگشتان دارد اين است که نياز به حضور فيزيکي فرد نيست و از راه دور هم مي تواند چک شود. مثلا شخص با استفاده از تلفن مي تواند به سيستم متصل شده و بوسيله صدايش توسط سيستم شناسايي شود.

مشکل اين جاست که اگر کلمه اي که پرسيده مي شود مشخص باشد مي توان با ضبط کردن صداي يک شخص و پخش آن از طريق تلفن براي سيستم به اطلاعات وي دسترسي پيدا کرد. به همين دليل هم معمولا اين سيستم ها از کلمات مختلف که به شکل تصادفي انتخاب مي شوند براي رمز عبور استفاده  مي کنند. دسته اي ديگر از سيستم ها هم از تکنولوژي هايي استفاده مي کنند که مي توانند صداي ضبط شده را تشخيص دهند. با وجود تمام اين سيستم ها باز هم سيستم هاي تشخيص صدا داراي امنيت بالايي نيستند و به همين دليل اغلب ترجيح داده مي شود که در يک سيستم با اهميت بالا از چند روش مختلف براي تشخيص افراد استفاده شود.

روزنامه جام جم – هفته نامه کليک – شماره  86

تشخيص انسان ها با استفاده از شکل رگ ها

روشهاي بيومتريک مختلفي بر اساس خصوصيت هاي منحصر بفرد انسان ها وجود دارد هر کدام از اين روش ها داراي نقاط قوت و ضعف هستند. يکي از روش هايي که کمتر از موارد فوق شناخته شده است استفاده از شکل رگ هاست.

همانند اثر انگشت و عنبيه، شکل رگ هاي انسان هم کاملا منحصر به فرد است و با ديگران متفاوت است. حتي شکل رگ هاي دو طرف بدن هم يکسان نيست و شکل رگ هاي طرف چپ و راست بدن متفاوت است.

بسياري از رگ ها از روي پوست مشخص نيستند. به همين دليل هم امکان تقلب و جعل در چنين روشي بسيار کم و مشکل است. همچنين شکل رگ ها با تغيير سن انسان ها بسيار کم تغيير مي کند. به همين دليل هم چنين خصوصيتي براي تشخيص انسان ها از يکديگر بسيار مناسب است.

براي استفاده از سيستم تشخيص رگ ها بايد انگشتان، مچ دست، کف دست يا پشت دست را روي اسکنر مخصوص سيستم گذاشت. يک عکس توسط دوربين با نوري نزديک به نور مادون قرمز گرفته مي شود.

هموگلوبين هاي موجود در خون اين نور را جذب مي کنند و رگ ها به شکل سياه در تصوير مشخص مي شوند. همانند ديگر سيستم هاي بيومتريک اين تصوير بر اساس شکل و محل ساختاري رگ ها تبديل به يک کد مي شود. به اين ترتيب براي استفاده هاي بعدي از سيستم، کد محاسبه شده جديد با کد ذخيره شده مقايسه مي گردد.

اسکنر هايي که در سيستم تشخيص رگ ها بکار مي روند با ابزارهايي که در بيمارستان ها مورد استفاده قرار مي گيرند متفاوت اند. اسکنر هايي که براي اهداف پزشکي به کار مي روند عمدتا از ذرات راديواکتيو استفاده مي کنند در حالي که در سيستم هاي تشخيص هويت بيومتريک، فقط از نوري که تقريبا شبيه به آنچه که از کنترل کننده هاي از راه دور ساطع مي شود، استفاده مي شود.

روزنامه جام جم – هفته نامه کليک – شماره  88

سيستم هاي بيومتريک براي تشخيص انسانها از کارايي و امنيت بيشتري نسبت به سيستم هاي معمولي(مانند استفاده از کارت) برخوردارند. يکي از سيستم هايي که از خواص منحصر بفرد انسانها استفاده مي کند تشخيص با استفاده از شکل دست و انگشتان است.

هر شخص داراي دست ها و انگشتاني متفاوت از بقيه است. البته اين تفاوت به اندازه اثر انگشت يا عنبيه نيست. به همين دليل هم از اين روش تشخيص در مواردي مانند مدرسه ها و شرکت هاي معمولي استفاده مي شود نه مراکز با اهميت بالا.

هر چند يک سيستم بيومتريک هم مي تواند براي تشخيص صحت شخص(Authenticate) مورد استفاده قرار گيرد هم براي شناسايي يک شخص از بين افراد مختلف(Identify). ولي معمولا از شکل دست و انگشتان براي تشخيص صحت شخص استفاده مي شود نه براي شناسايي آن از بين افراد مختلف. در تشخيص صحت شخص، اطلاعات ورودي با اطلاعاتي که راجع به آن شخص داريم مقايسه شده و نتيجه مثبت يا منفي است. اين کار يک مقايسه يک - به- يک است ولي در شناسايي شخص اطلاعات ورودي بايد با اطلاعات تمام افرادي که در سيستم وجود دارند مقايسه شود که مقايسه اي يک - به- چند است.

سيستمي که شکل دست و انگشتان را تشخيص مي دهد از يک دوربين استفاده مي کند. براي استفاده از اين سيستم بايد دست را روي يک صفحه صاف قرار داد و انگشتان را از هم باز کرد و در مقابل محل هاي تعيين شده قرار داد تا سيستم بتواند کارش را بهتر انجام دهد. سپس سيستم يک يا چند تصوير از دست مي گيرد. پس از اين کار طول، عرض، ضخامت و ديگر مشخصات ظاهري دست و انگشتان محاسبه مي شود. در نهايت اين اطلاعات تبديل به کد شده و ذخيره مي شود تا در آينده بتوان آن را با اطلاعات دريافتي مقايسه کرد.

يکي از مشکلات چنين سيستمي تغيير شکل دست افراد در اثر گذشت زمان و عواملي مانند افزايش يا کاهش وزن افراد است. به اين ترتيب اطلاعات موجود در سيستم بايد مرتبا بروز شوند. مگر اينکه اين سيستم براي شناسايي افراد در يک بازه زماني کوتاه( مثلا يک کنفرانس چند روزه) مورد استفاده قرار گيرد.

روزنامه جام جم – هفته نامه کليک – شماره  85

در نگاه اول شايد تشخيص انسانها بر اساس دست خط آن ها کار چندان جالبي به نظر نرسد.

افراد بسياري مي توانند دست خط افراد ديگري را تقليد کنند و براحتي و با کمي تمرين حتي امضاي يک نفر ديگر را هم تقليد کنند. بنابراين چگونه چنين سيستمي مي تواند مفيد باشد؟

سيستم هاي بيومتريک برخلاف انسانها که به شکل حروف و نوشته اهميت   مي دهند، به عمل نوشتن توجه دارند.

اين سيستم ها مقدار فشاري را که موقع نوشتن هر حرف وارد مي شود، همچنين سرعت و نحوه نوشتن حروف را مورد توجه قرار مي دهند.

همچنين ترتيب نوشتن هم اهميت دارد. براي مثال اينکه پس از نوشتن هر حرف نقطه هاي آن نوشته مي شود يا پس از نوشتن کل کلمه.

بنابراين بر خلاف شکل ظاهري نوشته که براحتي قابل تقليد است موارد گفته شده را کمتر کسي مي تواند تقليد کند.

سيستم تشخيص انسان با استفاده از دستخط  همانند ديگر سيستم هاي بيومتريک از سه قسمت اصلي تشکيل شده است:

-                يک حسگر که اطلاعات از طريق آن به سيستم وارد مي شوند.

-                يک رايانه براي خواندن و نگهداري اطلاعات

-                يک برنامه براي تحليل اطلاعات داده شده با اطلاعات از پيش ضبط شده

حسگر سيستم تشخيص دستخط مي تواند يک صفحه حساس يا يک قلم مخصوص باشد.

چنين صفحه يا قلمي بايد بتواند زاويه ها و فشارهاي وارده براي نوشتن، همچنين جهت هاي نوشتن را اندازه گيري و به سيستم منتقل کند. به اين ترتيب اين موارد توسط يک نرم افزار تبديل به يک گراف مي شود و اين گراف در سيستم ذخيره مي گردد.

هر زمان که نياز به چک کردن باشد گراف ايجاد شده بر اساس دستخط  جديد، با گراف ذخيره شده مقايسه مي شود تا تشخيص داده شود که دستخط جديد مربوط به فرد اصلي است يا خير.

( روش استفاده از دستخط امنيت بسيار بالايي دارد. حتي اگر سيستم چند کلمه مشخص براي ورود اطلاعات داشته باشد باز هم هيچ فردي قادر نخواهد بود دقيقا نوع نوشتن آنها را از فرد ديگري تقليد کند.همچنين امنيت افزايش مي يابد وقتي که محدوديت کلمات وجود نداشته باشد. کاربرمي تواند مانند رمز عبور چند کلمه را به انتخاب خود وارد سيستم کند و هر بار توسط دستخط خود اجازه دسترسي پيدا کند.)

روزنامه جام جم – هفته نامه کليک – شماره  84

تمام افراد با جنبه هاي مختلفي از تشخيص هويت و امنيت سروکار دارند. يکي از متداولترين اين وسايل قفل ها و کليد هايي است که هر روزه با آن سروکار داريم. همچنين نام کاربر و رمز عبور در رايانه ها مثال ديگري از اين سيستم هاست. ولي اگر کليد خود را گم کنيد يا رمز عبور را فراموش کنيد چه اتفاقي مي افتد؟ اگر کليد يا رمز عبور شما به دست شخص ديگري بيفتد چه رخ خواهد داد؟ در حالت اول شما نمي توانيد از ابزار و وسايل خود نظير اتومبيل، خانه يا رايانه استفاده نماييد. در حالت دوم فرد يا افراد ديگري مي توانند بجاي شما از اين امکانات استفاده کنند.

سيستم هايي که بر اساس مشخصات بيومتريک کار مي کنند چنين مشکلاتي ندارند. اين سيستم ها بجاي استفاده از کليد، سعي مي کنند شخص را شناسايي کنند. اين شناسايي بر اساس مشخصات فردي مانند صورت، اثر انگشت، قرنيه يا عنبيه، صدا و دست خط صورت مي گيرد. بر خلاف کليد يا رمز عبور، اين مشخصات فردي به سختي قابل گم شدن(تغيير) هستند! همچنين تقليد و کپي برداري از آن ها هم کار مشکلي است. بنابر اين سيستم هاي بيومتريک مشکلات ذکر شده براي سيستم هاي معمولي را ندارند و به همين دليل هم از امنيت و اطمينان بيشتري بر خوردارند.

هر چند سيستم هاي بيومتريک بسيار پيچيده به نظر مي رسند، ولي در تمام آنها سه مرحله اصلي وجود دارد :

ورود اطلاعات: در ابتداي استفاده از سيستم، اطلاعات مورد نياز اوليه از شخص يا اشخاص استفاده کننده از سيستم گرفته مي شود. معمولا اين اطلاعات شامل مشخصات فردي مانند نام و شماره شناسايي و همچنين بر اساس نوع سيستم تصوير اثر انگشت، عنبيه يا موارد مورد نياز ديگر است.

نگهداري اطلاعات: بر خلاف تصور معمول، سيستم، اطلاعات را به صورت کامل و دست نخورده نگهداري نمي کند. بلکه تصوير گرفته شده تبديل به کد مي شود و فقط اطلاعات کد شده نگهداري مي شوند.

مقايسه: هنگامي که شخصي قصد استفاده از چنين سيستمي را دارد، مشخصات دريافتي از وي با استفاده از روش قبلي کد شده و با کد ذخيره شده مقايسه مي گردد در صورت يکي بودن اين دو کد، شخص تاييد مي شود.

روزنامه جام جم – هفته نامه کليک – شماره  83

براي آنکه با سيستم هاي تشخيص هويت بيشتر آشنا شويم ضروري است تا طرز کار آنها را بدانيم :

يک سيستم بيومتريک از يک پويشگر(Scanner) يا قرائت گر(Reader)، نرم افزار تبديل کننده اطلاعات به فرم ديجيتال و يک پايگاه داده که داده هاي بيومتريک را در خود ذخيره نموده و قابليت مقايسه آنها با يکديگر را دارد تشکيل شده است. هنگامي که يک داده ورودي از طريق يک پويشگر يا قرائتگر به نرم افزار داده مي شود تا آن را به اطلاعات ديجيتالي تبديل کند. نرم افزار با استفاده از الگوريتمهاي ويژه اي( که قابليت تکامل دارند) ويژگي هاي اصلي و اساسي آن را که مي تواند با ديگر داده هاي موجود تفاوت عمده ايجاد کند شناسايي نموده سپس نسبت به ضبط اين ويژگي ها اقدام مي نمايد.

عمده اين روشها با بهره گيري از مشخصه هاي يکتايي است که خداوند به بشر اعطا نموده است. يکتايي در نقش انگشت ها، الگوي تقسيم سياهرگها، دايره هاي رنگي عنبيه، الگوي رگهاي موجود در شبکيه و DNA تنها تعدادي از اين ويژگي ها هستند.

در حال حاضر شرکتهاي متعددي از سيستمهاي حساس به اثر انگشت براي کنترل ورود و خروج در محيط هاي مهم و با امنيت بالا استفاده مي کنند. قطعا در آينده هم تعداد اين مشخصه ها و سيستمهاي تشخيص هويت مبتني بر آنها بيشتر خواهد شد، هم سرعت و هم دقت آنها افزايش خواهد يافت. امروزه در دنيا بسياري از مشکلات امنيتي بواسطه عدم وجود اطلاعات کافي از افراد جامعه است. بي ترديد در آينده اي نه چندان دور با وقوع هر حادثه اي مي توان با سرعتي بالا عاملان يا قربانيان حادثه را شناسايي نمود.

روزنامه جام جم – هفته نامه کليک – شماره 63